Πρόσφατα, διάβασα μια είδηση που μου φανέρωσε την δύναμη της ησυχίας και της αποφυγής της προσοχής. Τόσα χρόνια ακούω, διαβάζω και γράφω (εδώ κι εδώ) για το πώς εγώ ως άτομο μπορώ να βοηθήσω το περιβάλλον και ποιά στάση πρέπει να έχουν κυβερνήσεις και οργανισμοί. Έχω κάνει μόνο μια μικρή αναφορά σε άτομα επιρροής. Αυτό θα αλλάξει.
Πριν μερικές μέρες δημοσιεύθηκαν τα στοιχεία από τις ετήσιες πτήσεις 10 celebrities που εκπέμπουν το περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα μέσω των ιδιωτικών τους τζετ. Την πρωτιά έχει η Taylor Swift η οποία έχει κάνει 170 πτήσεις από τον Ιανουάριο με συνολικό χρόνο στον αέρα ίσο με 15.9 ημέρες εκπέμποντας 8,293.54 τόνους CO2 στην ατμόσφαιρα. Να σημειωθεί κιόλας ότι δεν βρίσκεται σε περιοδεία αυτό το διάστημα. Φυσικά, δεν είναι η μόνη στην λίστα ούτε όσοι είναι είναι οι μόνοι που εκπέμπουν τέτοιες ποσότητες CO2 στην ατμόσφαιρα με αντίστοιχη ευκολία. Δεν θα αναλύσω ποιοί άλλοι είναι εκεί γιατί δεν είναι ο σκοπός αυτής της ανάρτησης να δείξω με το δάχτυλο 10 διάσημους και να κρίνω αυτούς, αντίθετα θα το κάνω αυτό για όλους όσους έχουν την ίδια λογική. Σε αυτούς, δηλαδή, που εκπέμπουν ατομικά ασύλληπτες ποσότητες θερμοκηπιακών αερίων και ρύπων και αυτοί κατα κύριο λόγο είναι οι πλούσιοι (όχι μονο celebrities).
Σήμερα, σύμφωνα με την λίστα Forbes, υπάρχουν 2,668 δισεκατομμυριούχοι στον πλανήτη με συνολική αξία 12.7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Προσωπικά, όταν σκέφτομαι την ταξική διαφορά με κάποιον που παλεύει για έναν βασικό μισθό και οποιονδήποτε από τους 2,668 δισεκατομμυριούχους με πιάνει ίλιγγος, ειδικά γιατί απέχω τόσο πολύ ακόμα και από τους 56.1 εκατομμύρια εκατομμυριούχους του κόσμου - και όχι δεν είναι γλωσσοδέτης αυτός-.
Στο κάτω-κάτω, οι κατά κύριο λόγο κρεατοφάγοι που υπάρχουν σε ένα μπαράζ προώθησης της χορτοφαγίας καλούνται να αλλάξουν εντελώς τον τρόπο ζωής τους. Αυτό στα μάτια μου φαίνεται άδικο. Γιατί να αλλάξει ο μέσος κρεατοφάγος την ζωή του αλλά ο μέσος πολύ-εκατομμυριούχος όχι; Σε όλες τις δράσεις ενημέρωσης για την κλιματική αλλαγή αναφέρονται οι αλλαγές σε ατομικό επίπεδο αλλά πάντα υπονοείται η αναφορά σε άτομα των χαμηλότερων τάξεων, της μάζας. Μόνο από την δημοσίευση της λίστας με τους 10 celebrities είδα έντονες αναφορές και στους πλούσιους. Μέχρι τώρα κρύβονταν πίσω από την φασαρία και τον ντόρο για τα πλαστικά καλαμάκια και τις σακούλες. Αν αγνοήσουμε το μεθάνιο, ένα κιλό μέσου* μοσχαρίσιου κρέατος παράγει 34 κιλά CO2, το δεύτερο περισσότερο από αντίστοιχα προϊόντα*, όπως φαίνεται στον διάγραμμα του Our World In Data (κάτω). Αν το σκεφτεί κανείς, οι 8,293.54 τόνοι (ή 8,293,540 κιλά) CO2 που παρήγαγε η Taylor αντιστοιχούν σε 243,927.65 κιλά μοσχαρίσου κρέατος. Εμφανίζεται, λοιπόν, μια μεγάλη ανισότητα στην ανάληψη ατομικής ευθύνης ανάλογα με τον πλούτο.
Προσοχή, όμως, δεν εννοώ ότι οι κατώτερες οικονομικά τάξεις είναι λιγότερο υπεύθυνες. Εννοώ ότι ένα άτομο που θα πάει κόντρα στην πολιτική ορθότητα τρώγοντας ένα κιλό μοσχαρίσιου κιμά θα παράξει 34 κιλά CO2 παραπάνω, ενώ ένα άτομο κάνοντας μια πτήση παραπάνω θα παράξει πολύ περισσότερο. Για να κάνω και την σύγκριση πιο δίκαιη θα συγκρίνω και ένα ταξίδι με βενζινοκίνητο αυτοκίνητο κατανάλωσης 10 λίτρων/100χλμ, το οποίο παράγει 41 κιλά CO2 ανά ώρα, με μια πτήση για μια ώρα του τζετ της Taylor που είναι 8,293,54 τόνοι για 15,9 ημέρες εν πτήση δηλαδή 381,6 ώρες, που σημαίνει 21,73 τόνοι ανά ώρα. Αν σκεφτούμε την ευκολία με την οποία χρησιμοποιούνται τα ιδιωτικά τζετ τα ποσά αυτά είναι τρομακτικά.
*όταν λέω μέσου κρέατος εννοώ αυτό που παράγεται σε γαλακτοκομικές φάρμες και όχι αυτό από τις αγέλες το οποίο είναι στην κορυφή της παραγωγής CO2 ανά κιλό προϊόντος




Σχόλια