Βάλε λίγη ζάχαρη
Ζάχαρη, σκηνοθ. Νεκτάριος Λιονάκης, θέτρο Μπαγκείον.
Δεν ξέρεις τι έχασες. Σπασμένα πιάτα, γλυκά γλειφιτζούρια, ένθεο υπαρξισμό και έντονο ερωτισμό.
Μέσα σε ένα απογυμωνμένο από τον χρόνο και λιτό χώρο στην Ομόνοια, μια ομάδα 17 νέων συντελεστών έφτιαξε μια από τις ομορφότερες εικόνες που έχω δει και μια από τις πιο έντονες και ουσιώδεις παραστάσεις που έχω βιώσει.
Τρεις άνθρωποι μόνοι, κλεισμένοι σε ένα κουτί, υπό την επίβλεψη κάποιου "Θεού" δεν μιλούν. Κουνιούνται σε σχεδόν εμβρυακή στάση και τρώνε γλειφιτζούρια. Έχεις σκεφτεί ποτέ τα χελωνάκια που γεννά η μάνα τους 100 μέτρα από την παραλία και τα παρατάει;
Κάθε τόσο ακούγεται ο Θεός και περιγράφει την επίδραση της ζάχαρης πάνω τους.
Μέσα στην απόγνωση τους ξεσπούν σε γέλια. Τα γλειφιτζούρια τελείωσαν. Οι άνθρωποι ψάχνουν την ζάχαρη, βγαίνουν και από το κουτί ψάχνοντας την. Δεν την βρίσκουν.
Μεγαλώνουν και η απόγνωση αυξάνεται. Όσο δεν την βρίσκουν, ψάχνουν υποκατάστατα και τα βρίσκον μεταξύ τους. Σεξ, μουσική και παρανοιακός πατριωτιμός όλα για να καλύψουν την έλλειψη της ζάχαρης.
Τρεις υπέροχες ερμηνίες ξεδιπλώνουν μεγάλες φιλοσοφικές αποτυπώσεις για την ύπαρξη του ανθρώπου, την συνυφασμένη με την ζώη εξάρτησή του και το αβάσαχτο αδιέξοδο της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ημουν πολύ τυχερός που έτυχε να δω την διαφήμιση της αλλά άτυχος που δεν θα μπορέσω να την ξαναδώ.
 |
Αργύρης Λάμπρου, Τζώρτζης Παπαδόπουλος, Κάτια Νεκταρίου
Σχόλια