SCINESS.GR

 Όταν ο Κατακουζινός στο Κωνσταντίνου και Ελένης εξηγούσε ότι η τρίτη ηλικία είναι η καλύτερη για να ζήσεις την ζωή σου νομίζω ότι είχε απόλυτο δίκιο. Όσο μεγαλώνω και το παρατηρώ, στην Ελλάδα τουλάχιστον η τρίτη ηλικία έχει τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους να έχει πάντα δίκιο (βλ. Η τέχνη να έχεις πάντα δίκιο - Σοπενάουερ). Έχουν ένα σύνολο από τακτικές και επιχειρήματα που σε κλειδώνουν σε ένα κύκλο συναισθημάτων που τους βγάζει νικητές έναντι σε κάθε λεκτική αντιπαράθεση, αν και κάποιες φορές γίνονται τοξικοί. Πάμε να δούμε πώς το εκφράζουν. - Εγώ στην ηλικία σου... Αξέχαστη ατάκα - καραμέλα. Δύσκολα θα πίστευα ότι υπάρχει παιδί που δεν το έχει ακούσει δεκάδες φορές σε κάθε συζήτηση που συγκρίνει την "τότε" εποχή με την σημερινή. Αυτή η καραμέλα σε κάποιες περιπτώσεις έχει βάση, ας πούμε όταν μου περιγράφει η γιαγιά μου εμπειρίες από τον πόλεμο με βόμβες, πείνα και όλα τα καλά, δεν μου δίνει και μεγάλο περιθώριο να πω το πόσο άσχημη είναι η κατάσταση σήμερα. Αλλά αυτή η α...

Will it be the final countdown? Με την τελευταία έκθεση του Working Group III της IPCC , στις 4/4/22 έγινε ξεκάθαρο πως μπορούμε να φτάσουμε τους στόχους μας στην μείωση εκπομπών Θερμοκηπικών Αερίων (Θ.Α.) αλλά αυτό πρέπει να γίνει μέσα σε 32 μήνες (από τότε).  Συγκεκριμένα, η κορύφωση των εκπομπών των Θερμοκηπικών Αερίων πρέπει να γίνει πριν το 2025 (ούτε 3 χρόνια από τώρα) αν θέλουμε να πετύχουμε τον στόχο του 2017, τον περιορισμό της αύξησης της μέσης πλανητικής θερμοκρασίας κατα 1.5C. Θα πρέπει οι εκπομπές άνθρακα να "βουτήξουν" κατά 43% και του μεθανίου κατά 33%. Ακόμα και έτσι, υπολογίζεται ότι η θερμοκρασία δεν θα περιοριστεί σε 1.5C αλλά θα μπορέσει γρήγορα να επανέλθει εντός του στόχου. Είναι αδιαμφισβήτητη ανάγκη ο περιορισμός των εκπομπών ακόμα και σε ατομικό επίπεδο και για να γίνει αυτό πρέπει να μειώσουμε το απότύπωμα άνθρακα (και των λοιπών θερμοκηπικών αερίων). Αρχικά, να εξηγήσω τι είναι αυτό το αποτύπωμα. Σε απλά λόγια, κάθε πράξη ή διαδικασία που κάνου...

Ελπίζω να είσαι καλά και να προσπαθείς να ανακαλύψεις και να καταπολεμίσεις τα συμπλέγματά σου. Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου εκφράσω ένα μου παράπονο μετά τη τελευταία επικοινωνία μας.       Θα ήθελα να μάθω τί συμβαίνει μεταξύ μας και δεν μπορούμε να μιλήσουμε απλά. Αυτά τα κλασικά σου αστεία που μοιάζουν με επιθέσεις δεν με κάνουν να γελώ αλλά να σκέφτομαι αν προσπάθησες να με προσβάλεις. Κάνουν εμένα να νιώθω άβολα και εσένα να μοιάζεις ανειλικρινής. Αν θες να μου πεις κάτι πες το ευθέως. Αν θες να μάθεις κάτι για εμένα ρώτα εμένα. Πίστεψέ με δεν έχω δύναμη κάθε μέρα να προσπαθώ να καταλάβω τί εννοούσες. Δεν έχω πρόβλημα αν δεν με συμπαθείς, δεν είμαστε όλοι για όλους. Να μου το πεις όμως, για να μην χάνω τον χρόνο μου. Ίσως να έπρεπε κι εγώ να σε ρωτήσω ευθέως όταν με μείωσες ή όταν γέλασες στο λάθος μου και απλά σε αγνόησα.       Μοιάζεις με την Λερναία Ύδρα αλλά, αντί για κεφάλια, φυτρώνουν νέα πρόσωπα ή προσωπεία που προσκολώνται πάν...

Κάθε χρόνο 22 Απριλίου γιορτάζουμε την Ημέρα της Γης.  Όταν πρωτοάκουσα για αυτήν ήμουν στο γυμνάσιο και είχα ενθουσιαστεί γιατί ήταν η πρώτη φορά που έμαθα για μια συλλογική προσπάθεια να «βοηθήσουμε την Γη», όπως έλεγε το σλόγκαν «σβήνοντας τα φώτα για μία ώρα». Παρόλο που ήθελα να βοηθήσω πιο ενεργά γιατί ήδη από το δημοτικό είχα ενημερωθεί σε γενικές γραμμές για την κατάσταση δεν ήξερα τι να κάνω – είχα, μάλιστα, αναρτήσει και μια δημοσίευση με δύο συμμαθητές μου σε ένα μπλογκ τότε. Δυστυχώς, τώρα δεν είμαι σίγουρος γιατί το κάνω. Στο γυμνάσιο, η πρώτη μου σκέψη ήταν και αυτή που υλοποιήσαμε με μερικούς φίλους: «Αφού δεν το ήξερα εγώ, θα υπάρχουν και πολλοί άλλοι που δεν το ξέρουν.». Έτσι, φτιάξαμε και τυπώσαμε φυλλάδια με ένα κείμενο που θύμιζε την ανάγκη για την Ημέρα της Γης και καλούσε όποιον το διάβαζε να κλείσει κάθε ηλεκτρική συσκευή στο σπίτι του για μία ώρα εκείνη την ημέρα. Αυτά τα δίναμε σε περαστικούς στο Παλαιό Φάληρο και σε καταστηματάρχες για να τα κολλήσουν σ...

Για ακόμη μια φορά πέρασε καιρός από τότε που έκατσα να γράψω κάτι εδώ. Είχα διάφορες ιδέες με τίτλους αναρτήσεων να πηγαινοέρχονται στο μυαλό μου αλλά κανένας δεν μου έκανε εκείνο το "κλικ" για να τον αναπτύξω. Για να είμαι ειλικρινής ούτε ο τίτλος αυτής της ανάρτησης το έκανε αλλά δεν πειράζει. Το συναίσθημα που με κίνησε να γράψω αυτήν την φορά το αισθάνομαι καιρό και προέρχεται από μία απορία και από πολλά -ίσως πάρα πολλά- νοητικά άλματα που θεωρώ πως γίνονται σε διάφορες συνομιλίες μου τον τελευταίο καιρό. Πώς γίνεται 3 προτάσεις να οδηγούν σε τόσες παρεξηγήσεις; Για ακόμα μια ανάρτηση θα παω λίγο πίσω, συγκεκριμένα στην τρίτη Λυκείου. Τότε, μου είχε κάνει εντύπωση πώς δύο ήδη συλλογισμών εμφανίζονταν σε φαινομενικά αντίθετα μαθήματα, την έκθεση και τα μαθηματικά. Μαθαίναμε με δύο εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις πώς να δημιουργούμε συλλογισμούς. Στην έκθεση μάθαμε τον παραγωγικό, τον επαγωγικό και τον αναλογικό, μάθαμε πώς να τους αναγνωρίζουμε, πώς να τους σχηματίζου...

  Πρέπει να ομολογήσω ότι αυτός ο τίτλος με παραπέμπει σε ένα sandwich με θαλασσινά αλλά δεν είναι η ώρα ακόμα για αυτό. Το club sandwich έχει την δομή ΨΩΜΙ-ΓΕΜΙΣΗ-ΨΩΜΙ-ΓΕΜΙΣΗ-ΨΩΜΙ και οι κυκλοφορίες στους ωκεανούς όπως φαίνεται, από την παρακάτω εικόνα, έχουν μια αντίστοιχη κυκλοφορία.  Αυτό που βλέπουμε στην εικόνα είναι τα μεγαλύτερα ρεύματα των ωκεανών. Αν παρατηρήσουμε τα ρεύματα συγκεκριμένα στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανό μπορούμε να δούμε ότι μοιάζουν. Αποτελούνται και τα δύο πέντε διακρίσιμες κυκλοφορίες. Στην περίπτωση του Ειρινικού ωκεανού τα ρεύματα είναι πιο ξεκάθαρα και συγκεκριμένα οι ροές των υδάτινων μαζών στους ωκεανούς ακολουθούν την δομή Κ-Α-Κ-Α-Κ, όπου το Κ συμβολίζει την κυκλωνική φορά (αντίθετα με τους δείκτες του ρολοιου) και το Α την αντικυκλωνική, σύμφωνη με τους δείκτες του ρολοιού. Αυτή η ομοιότητα φυσικά δεν είναι τυχαία αλλά ποιός είναι ο λόγος ύπαρξης της συγκεκριμένης δομής; Για να απαντήσουμε πρέπει πρώτα να σκεφτούμε μια από τις βασικές...

Οι περισσότεροι έχουμε τουλάχιστον από ένα, κι όσοι δεν έχουν πιθανώς να αποκτήσουν. Πολλές φορές δεν ξέρουμε ότι το κουβαλάμε μαζί μας και ότι διαστρευλώνει τον φακό με τον οποίο μας βλέπουν οι άλλοι. Χτίζουμε και πλάθουμε μια εικόνα για τον εαυτό μας και έρχεται ένα χαρακτηριστικό, μια ιδιοτροπία, ένα μικρό στοιχείο που είναι αρκετό για να την αλλοιώσει και να μας επιβάλει μια άλλη ταυτότητα στα μάτια των γύρω μας. Αυτή είναι η φανερή δύναμη του στίγματος.  Πέρα από αυτήν, το στίγμα έχει και μια λανθάνουσα ιδιότητα, πολύ καλά κρυμμένη.  Όπως, όταν μαθαίναμε για το τί διαιωνίζει μια κατάσταση εκφοβισμού σε περιβάλλον όπως το σχολείο, έτσι και σε αυτή την περίπτωση την ευθύνη έχει η βουβή και αμαθής πλειονότητα, όλοι όσοι επιτρέπουν σε μια κατάσταση να τους κλωνίσει και μετά να τους σωπάσει. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα δώσω ένα παράδειγμα. Ας σκεφτούμε μία ορθετική γυναίκα η οποία αποφασίζει να ανακοινώσει σε ένα κοντινό της  άτομο , πχ τον πατέρα της, ότι έχει βρεθε...